elleboogdysplasie

alle medische items, dierenarts, aandoeningen...

elleboogdysplasie

Berichtdoor Rottweiler-tiff » 16 Jun 2016, 20:55

Little John is een jaar en 3 maand.
Hij mankt al een hele tijd maar iedereen zei wacht maar af het zal vanzelf wel overgaan.
Nu op controle bij de dierenarts nog eens opgemerkt dat hij af en toe eens mankt, ze plooide zijn elleboog en zo hard heeft hij nog nooit gemankt!!
Afspraak gemaakt voor een foto te maken, daarop was iets kleins te zien maar de dierenarts wou een orthopedist raadplegen.
De eerst zijn conclusie was vitamines geven en 2 maanden afwachten voor terug een foto te maken, een operatie zou het alleen verergeren.
waarschijnlijk wou hij heel het gewricht open legen dan.
Ze had nog een andere dokter zijn mening gevraagd deze zijn antwoord was opereren, kijkoperatie... zo snel mogelijk.
Een moeilijke keuze, ik zou denken opereren dat hij meteen beter wordt!

We zouden deze zomer op vakantie gaan met de 2 honden, wat nu niet meer zal kunnen doorgaan (spijtig genoeg).
Ook zal het moeilijk zijn om hem 3 weken rustig te houden, zijn broer zal zijn aandacht missen en wel levendig zijn...
Rottweiler-tiff
rotty pup
rotty pup
 
Berichten: 27
Geregistreerd: 13 Jun 2016, 21:17
aantal honden: 2

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor Lydia » 17 Jun 2016, 07:00

Wat erg en wat moeilijk, twee verschillende meningen :o
Afbeelding
Lydia
moderator
moderator
 
Berichten: 3430
Geregistreerd: 17 Jan 2008, 08:58
Woonplaats: Limburg
aantal honden: 2
naam hond(en): Obi - Kyra
ras: 1 Rottweiler, 1 Labradors

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor hapschaartje » 22 Jun 2016, 23:39

Ik weet niet van waar in België jij bent, maar nadat ik bijna 10 jaar in Vlaanderen gewoond heb en actief geweest ben als rottweilerfokker, heb ik eerlijk gezegd niet zo een hoge pet meer op van de dierenartsen in België. '
Als het enigszins mogelijk is voor je zou ik eens naar een dierenarts in Nederland gaan. Het zal waarschijnlijk een hele reis voor jullie zijn, maar ik weet een aantal zeer goede klinieken in Nederland en vaak valt daar de prijs van een operatie ook nog mee ten opzichte van België.

Als je adressen en telefoonnummers wilt hebben dan kan ik je die wel sturen.
Sowieso vind ik het vitaminenverhaal een beetje vreemd, zacht gezegd. Als er een scherfje bot in de elleboog zit moet dat er gewoon uit en dat kan inderdaad met een kijkoperatie.

Veel sterkte en voor beterschap voor je kanjer.
Gebruikers-avatar
hapschaartje
verslaafde rott
verslaafde rott
 
Berichten: 1004
Geregistreerd: 20 Dec 2007, 15:41

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor Rottweiler-tiff » 04 Jul 2016, 09:02

We zijn van Mol, Nederland is dus niet zover...
Maar hij is vandaag binnen gegaan :(..
Hoe komt het dat je de dierenartsen in vlaanderen niet meer vertrouwd?
Ik ben wel aan het denken om voor zijn revalidatie Hydrotherapy te gaan doen.
Wij zelf hebben in Nederland dan weer niet zo een hele goede ervaring.
Rottweiler-tiff
rotty pup
rotty pup
 
Berichten: 27
Geregistreerd: 13 Jun 2016, 21:17
aantal honden: 2

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor hapschaartje » 04 Jul 2016, 18:39

Rottweiler-tiff schreef:We zijn van Mol, Nederland is dus niet zover...
Maar hij is vandaag binnen gegaan :(..
Hoe komt het dat je de dierenartsen in vlaanderen niet meer vertrouwd?
Ik ben wel aan het denken om voor zijn revalidatie Hydrotherapy te gaan doen.
Wij zelf hebben in Nederland dan weer niet zo een hele goede ervaring.


Voor hydrotherapie kun je denk ik in Vlaanderen heel goed terecht.Ik weet niet meer in welke plaats het was, maar vrienden van mij hebben me hun vorige rottweiler hydrotherapie gedaan in Vlaanderen. Moest je het willen weten, kan ik het hen natuurlijk voor je vragen. Zij zijn van Westerlo dus vermoedelijk zal het daar ergens in de geburen zijn.

Wat mijn vertrouwen in de Belgische dierenartsen betreft: ik heb in bijna 10 jaar teveel meegemaakt, denk ik. Ik kan wel een paar voorbeelden geven:
Dezelfde vrienden dieik genoemd heb, gingen op een vrijdagavond naar een wat grotere kliniek, waar 24/7 een veterinair van dienst was, omdat hij ineens op een achterpoot niet mee kon gaan. Hij viel iedere keer om en had moeite weer te gaan staan. Ook was zijn gedrag anders dan anders.
Daar aangekomen werd een algemeen onderzoek gedaan, waarna de veterinair in kwestie zei: ik moet dit even gaan opzoeken. Ze pakte enkele boeken erbij en begon ijverig te bladeren. Een echt antwoord kwam echter niet. De hond werdmet pijnstilling naar huis gestuurd.
Thuis gekomen belden de vrienden mij op en vertelden het hele verhaal. Mijn onmiddelijke reactie was: volgens mij heeft hij een hernia.
Ook ik pakte mijn boeken erbij (ik ben geen veterinair, maar heb naast jarenlange ervaring ook veel geleerd door met dierenartsen te praten en overal met mijn neus bovenop te staan. Ik gaf hen het advies om onmiddelijk met een homeopathisch middel te beginnen. Dit middel zou niet de hernia genezen, maar wel de zwellingen verminderen. Omdat het al laat was, raadde ik hen ook aan om de volgende dag naar een kliniek in Nederland te rijden, waarmee ik erg goede ervaringen had en heb.

De volgende ochtend werd ik gebeld door de dierenarts in Nederland. Hij bevestigde mijn vermoeden, een hernia en vroeg mij of ik in staat was prednison injecties toe te dienen, omdat hij na telefonisch contact met de veterinair van de vorige avond, niet het vertrouwen had, dat dit goed zou komen.

Om een lang verhaal kort te maken: ik heb de dagelijkse injecties gegeven, de behandeling met het homeopathische middel werd ter ondersteuning voortgezet en de hond heeft na een tijdje weer (bijna) normaal kunnen gaan. Er was een klein beetje uitval van de zenuwen, waardoor hij iets bleef trekken met de poot, maar hij had geen pijn meer.

Onze eigen dierenarts, voor kleine ingrepen een prima veterinair met een kleine eenmanspraktijk, zei altijd dat de dierenartsen in België gemiddeld 7 jaar achterlopen op Nederland. Voor mij was dat best betekenisvol.

Eén van mijn teven was drachtig en moest bijna bevallen, toen zij via de vulva een vieze donkere stinkende uitscheiding kreeg. Omdat ik het niet vertrouwde, beld ik mijn dierenarts, die vrij snel op bezoek kwam. Zij onderzocht de hond en constateerde dater niets was om ongerust over te zijn. We konden rustig afwachten tot de bevalling inzette. Dat zou toch binnen enkele dagen moeten gebeuren.
Gerustgesteld deden we wat aangeraden was.
Een kleine 2 dagen later werden inderdaad de pups geboren: de eerste was dood en niet te reanimeren, zag er overigens volkomen normaal en gezond uit. De tweede, hetzelfde. In totaal werden 8 pups geboren, waarvan er maar 2 in leven bleken te zijn. De dierenarts had geen enkele verklaring. Ze nam 1 van de dode pups mee voor een nader onderzoek, maar ook daaruit kwam geen uitsluitsel.
Jaren later pas ontdekte ik wat er gebeurd was. Ik was begonnen met de opleiding paraveterinai/dierenartsassistente (woonde toen alweer in Nederland) en in die opleiding kwam precies dezelfde situatie ter sprake. Als zich deze vieze uitscheiding voordoet, is dit altijd een signaal dat er een dode pup in ontbinding voor de baarmoedermond of in het geboortekanaal zit. Onmiddelijk ingrijpen is dan noodzakelijk, omdat anders niet alleen alle pups, maar ook de moederhond kunnen overlijden. Ik heb dus heel veel geluk gehad, dat moeder en 2 pups het overleefd hadden.

Ik kan nog veel meer verhalen vertellen, zoals over de pup van 4 maanden, waarvan de veterinair in Antwerpen zei laat maar inslapen, want die heeft heel zwaar HD. Na contact met een dierenarts in Nederland besloten de eigenaars dit niet te doen, want op de rx foto was wel veel ruimte te zien tussen kop en kom, maar, zo kreeg ik uitgelegd: dat is op die leeftijd heel normaal, omdat het gewricht nog grotendeels uit kraakbeen bestaat en daar gaan röntgenstralen dwars doorheen. Toen de hond 15 maanden oud werd en officieel op HD geröntgend werd, bleek ze HD vrij, uitslag AA te zijn met Norbergwaarde 40. Dit is de mooiste uitslag die je krijgen kunt.

Bij een kunstmatige inseminatie stak een dierenarts de canule voor het inbrengen van sperma in de blaas van de hond...

Maken Nederlandse dierenartsen dan nooit fouten? Natuurlijk wel. Het zijn ook mensen. Maar zoveel in een tijdsbestek van minder dan 10 jaar...
Ik heb met heel veel plezier in Vlaanderen gewoond en zou zo terug willen, maar heb echt niet veel vertrouwen meer in de kennis van dierenartsen waar het om grotere, of minder voorkomende zaken gaat.

Lang verhaal, sorry daarvoor.
Ik hoop dat het helemaal goed gaat komen met je hond. Ga ja naar Hasselt? IK weet dat daar een goede orthopedische specialist zit.
Gebruikers-avatar
hapschaartje
verslaafde rott
verslaafde rott
 
Berichten: 1004
Geregistreerd: 20 Dec 2007, 15:41

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor Lydia » 05 Jul 2016, 08:30

Ons Faith had heel slechte heupen en na haar knie operatie zijn wij naar 'Het Waterhof' gegaan en super tevreden over ;)
http://www.hetwaterhof.com/dogs/contact.asp
Afbeelding
Lydia
moderator
moderator
 
Berichten: 3430
Geregistreerd: 17 Jan 2008, 08:58
Woonplaats: Limburg
aantal honden: 2
naam hond(en): Obi - Kyra
ras: 1 Rottweiler, 1 Labradors

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor Rottweiler-tiff » 05 Jul 2016, 09:55

hapschaartje schreef:
Rottweiler-tiff schreef:We zijn van Mol, Nederland is dus niet zover...
Maar hij is vandaag binnen gegaan :(..
Hoe komt het dat je de dierenartsen in vlaanderen niet meer vertrouwd?
Ik ben wel aan het denken om voor zijn revalidatie Hydrotherapy te gaan doen.
Wij zelf hebben in Nederland dan weer niet zo een hele goede ervaring.


Voor hydrotherapie kun je denk ik in Vlaanderen heel goed terecht.Ik weet niet meer in welke plaats het was, maar vrienden van mij hebben me hun vorige rottweiler hydrotherapie gedaan in Vlaanderen. Moest je het willen weten, kan ik het hen natuurlijk voor je vragen. Zij zijn van Westerlo dus vermoedelijk zal het daar ergens in de geburen zijn.

Wat mijn vertrouwen in de Belgische dierenartsen betreft: ik heb in bijna 10 jaar teveel meegemaakt, denk ik. Ik kan wel een paar voorbeelden geven:
Dezelfde vrienden dieik genoemd heb, gingen op een vrijdagavond naar een wat grotere kliniek, waar 24/7 een veterinair van dienst was, omdat hij ineens op een achterpoot niet mee kon gaan. Hij viel iedere keer om en had moeite weer te gaan staan. Ook was zijn gedrag anders dan anders.
Daar aangekomen werd een algemeen onderzoek gedaan, waarna de veterinair in kwestie zei: ik moet dit even gaan opzoeken. Ze pakte enkele boeken erbij en begon ijverig te bladeren. Een echt antwoord kwam echter niet. De hond werdmet pijnstilling naar huis gestuurd.
Thuis gekomen belden de vrienden mij op en vertelden het hele verhaal. Mijn onmiddelijke reactie was: volgens mij heeft hij een hernia.
Ook ik pakte mijn boeken erbij (ik ben geen veterinair, maar heb naast jarenlange ervaring ook veel geleerd door met dierenartsen te praten en overal met mijn neus bovenop te staan. Ik gaf hen het advies om onmiddelijk met een homeopathisch middel te beginnen. Dit middel zou niet de hernia genezen, maar wel de zwellingen verminderen. Omdat het al laat was, raadde ik hen ook aan om de volgende dag naar een kliniek in Nederland te rijden, waarmee ik erg goede ervaringen had en heb.

De volgende ochtend werd ik gebeld door de dierenarts in Nederland. Hij bevestigde mijn vermoeden, een hernia en vroeg mij of ik in staat was prednison injecties toe te dienen, omdat hij na telefonisch contact met de veterinair van de vorige avond, niet het vertrouwen had, dat dit goed zou komen.

Om een lang verhaal kort te maken: ik heb de dagelijkse injecties gegeven, de behandeling met het homeopathische middel werd ter ondersteuning voortgezet en de hond heeft na een tijdje weer (bijna) normaal kunnen gaan. Er was een klein beetje uitval van de zenuwen, waardoor hij iets bleef trekken met de poot, maar hij had geen pijn meer.

Onze eigen dierenarts, voor kleine ingrepen een prima veterinair met een kleine eenmanspraktijk, zei altijd dat de dierenartsen in België gemiddeld 7 jaar achterlopen op Nederland. Voor mij was dat best betekenisvol.

Eén van mijn teven was drachtig en moest bijna bevallen, toen zij via de vulva een vieze donkere stinkende uitscheiding kreeg. Omdat ik het niet vertrouwde, beld ik mijn dierenarts, die vrij snel op bezoek kwam. Zij onderzocht de hond en constateerde dater niets was om ongerust over te zijn. We konden rustig afwachten tot de bevalling inzette. Dat zou toch binnen enkele dagen moeten gebeuren.
Gerustgesteld deden we wat aangeraden was.
Een kleine 2 dagen later werden inderdaad de pups geboren: de eerste was dood en niet te reanimeren, zag er overigens volkomen normaal en gezond uit. De tweede, hetzelfde. In totaal werden 8 pups geboren, waarvan er maar 2 in leven bleken te zijn. De dierenarts had geen enkele verklaring. Ze nam 1 van de dode pups mee voor een nader onderzoek, maar ook daaruit kwam geen uitsluitsel.
Jaren later pas ontdekte ik wat er gebeurd was. Ik was begonnen met de opleiding paraveterinai/dierenartsassistente (woonde toen alweer in Nederland) en in die opleiding kwam precies dezelfde situatie ter sprake. Als zich deze vieze uitscheiding voordoet, is dit altijd een signaal dat er een dode pup in ontbinding voor de baarmoedermond of in het geboortekanaal zit. Onmiddelijk ingrijpen is dan noodzakelijk, omdat anders niet alleen alle pups, maar ook de moederhond kunnen overlijden. Ik heb dus heel veel geluk gehad, dat moeder en 2 pups het overleefd hadden.

Ik kan nog veel meer verhalen vertellen, zoals over de pup van 4 maanden, waarvan de veterinair in Antwerpen zei laat maar inslapen, want die heeft heel zwaar HD. Na contact met een dierenarts in Nederland besloten de eigenaars dit niet te doen, want op de rx foto was wel veel ruimte te zien tussen kop en kom, maar, zo kreeg ik uitgelegd: dat is op die leeftijd heel normaal, omdat het gewricht nog grotendeels uit kraakbeen bestaat en daar gaan röntgenstralen dwars doorheen. Toen de hond 15 maanden oud werd en officieel op HD geröntgend werd, bleek ze HD vrij, uitslag AA te zijn met Norbergwaarde 40. Dit is de mooiste uitslag die je krijgen kunt.

Bij een kunstmatige inseminatie stak een dierenarts de canule voor het inbrengen van sperma in de blaas van de hond...

Maken Nederlandse dierenartsen dan nooit fouten? Natuurlijk wel. Het zijn ook mensen. Maar zoveel in een tijdsbestek van minder dan 10 jaar...
Ik heb met heel veel plezier in Vlaanderen gewoond en zou zo terug willen, maar heb echt niet veel vertrouwen meer in de kennis van dierenartsen waar het om grotere, of minder voorkomende zaken gaat.

Lang verhaal, sorry daarvoor.
Ik hoop dat het helemaal goed gaat komen met je hond. Ga ja naar Hasselt? IK weet dat daar een goede orthopedische specialist zit.



Dat is heel wat!! Ik geloof best dat je de dierenartsen niet meer vertrouwd! Wij hadden een pup in Nederland gekocht en na 4 dagen was hij ziek (het verhaal dat iedereen kent denk ik... broodfokkers) Je hebt mensen die meteen naar de dierenarts gaan maar wij vertrouwde de kennel dus wij hebben hem terug gedaan. De dierenarts waarmee ze samen werkten was ook niet te betrouwen (blijkt achteraf), het was er inderdaad een uit België. ook al was onze pup bij de fokker, we informeerde bij onze dierenarts en ze zei dat we onze pup terug moesten halen. toen waren we daar nog nooit geweest. maar vrienden en familie gaan bij haar en ze had een goede reputatie. Maar de dag dat we hem wouden halen kregen we het nieuws dat hij overleden was. ze heeft ons raad gegeven voor een verslag los te krijgen (nooit gezien) en om een eventuele nieuwe pup te kunnen ontvangen. Na veel verdriet en woede hebben zijn we voor een nieuwe pup gaan kijken in Arendonk bij mensen thuis. Uiteindelijk zijn we met 2 puppy's naar huis gegaan. De eerste dag een pup ziek, overgeven diaree, natuurlijk meteen paniek! we mochten meteen naar onze dierenarts gaan.

Over onze dierenarts kan ik niets slechts vertellen, maakt altijd tijd voor de dieren, heeft een zeer goede reputatie. een bezoek is niet altijd goedkoop maar dat komt ook omdat we er 2 hebben.

Little John heeft in Herentals een arthroscopie ondergaan, ik heb zoveel mogelijk informatie opgezocht om fouten zoals in het verleden niet meer voor te hebben, maar ik heb niets slecht tegengekomen het is allemaal vrij snel gegaan. Het was er goed, ik heb de filmpjes van de kijkoperatie mogen bekijken en heel wat informatie gekregen, het enige wat me stoorden is dat ze precies vriendelijker waren tegen een bulldog dan tegen een rottweiler (kan ook aan mijn gevoel liggen)

Hij stelt het goed dat is voor mij het voornaamste hij is al weer helemaal de oude en het is super lastig om hem rustig te houden. Hij zou 10 dagen platte rust moeten krijgen en dan mag hij 10 min wandelen. Dan zou hij elke week 10 min extra mogen wandelen.
We zijn naar deze specialist gegaan omdat de dierenarts deze kenden.

Westerlo is niet ver van ons dus kunnen we het eventueel daar gaan doen :D Ik hoop dat je nu wat meer geluk hebt met de dierenartsen :D
Laatst gewijzigd door Rottweiler-tiff op 05 Jul 2016, 09:57, in totaal 1 keer gewijzigd.
Rottweiler-tiff
rotty pup
rotty pup
 
Berichten: 27
Geregistreerd: 13 Jun 2016, 21:17
aantal honden: 2

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor Rottweiler-tiff » 05 Jul 2016, 09:56

Lydia schreef:Ons Faith had heel slechte heupen en na haar knie operatie zijn wij naar 'Het Waterhof' gegaan en super tevreden over ;)
http://www.hetwaterhof.com/dogs/contact.asp


Bedankt voor het adres :D Ik ga het zeker opzoeken!
Rottweiler-tiff
rotty pup
rotty pup
 
Berichten: 27
Geregistreerd: 13 Jun 2016, 21:17
aantal honden: 2

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor hapschaartje » 05 Jul 2016, 17:43

Dank je wel voor het delen van je ervaringen. Er zijn helaas, zowel in België als in Nederland teveel broodfokkers aktief en zolang de overheden alleen maar blijven toezien of de inkomsten wel netjes aan de belasting worden opgegeven en er dus belasting betaald wordt, zal dit fenomeen wel blijven bestaan. We kunnen alleen blijven proberen mensen bewust te maken van waar ze hun nieuwe viervoetige gezinslid gaan kopen.

Goed te lezen dat het met Little John zo goed gegaan is. Nu de revalidatie en dan zal hij weer helemaal de oude zijn.

En wat de dierenartsen betreft: mijn eigen dierenarts hier ter plaatse is er ook 1 met een kleine praktijk, maar hij is reëel genoeg om zijn eigen beperkingen te zien en toe te geven. Bij dingen die specialistisch ingrijpen verdienen, verwijst hij dan ook door.

Met Ischa ben ik het halve land door gereisd omdat ze aan beide knieën geopereerd moest worden... de kruisbanden waren gescheurd aan beide achterpoten.
Beide knieën zijn gelijktijdig geopereerd en alles is echt fantastisch verlopen. Het is nu 8 maanden geleden en er is helemaal niets meer te merken aan haar. Ze is weer helemaal haar eigen zotte overenthousiaste zelf...

Veel succes met de revalidatie van Little John. Veel beterschap voor hem.
Gebruikers-avatar
hapschaartje
verslaafde rott
verslaafde rott
 
Berichten: 1004
Geregistreerd: 20 Dec 2007, 15:41

Re: elleboogdysplasie

Berichtdoor Rottweiler-tiff » 05 Jul 2016, 19:15

hapschaartje schreef:Dank je wel voor het delen van je ervaringen. Er zijn helaas, zowel in België als in Nederland teveel broodfokkers aktief en zolang de overheden alleen maar blijven toezien of de inkomsten wel netjes aan de belasting worden opgegeven en er dus belasting betaald wordt, zal dit fenomeen wel blijven bestaan. We kunnen alleen blijven proberen mensen bewust te maken van waar ze hun nieuwe viervoetige gezinslid gaan kopen.

Goed te lezen dat het met Little John zo goed gegaan is. Nu de revalidatie en dan zal hij weer helemaal de oude zijn.

En wat de dierenartsen betreft: mijn eigen dierenarts hier ter plaatse is er ook 1 met een kleine praktijk, maar hij is reëel genoeg om zijn eigen beperkingen te zien en toe te geven. Bij dingen die specialistisch ingrijpen verdienen, verwijst hij dan ook door.

Met Ischa ben ik het halve land door gereisd omdat ze aan beide knieën geopereerd moest worden... de kruisbanden waren gescheurd aan beide achterpoten.
Beide knieën zijn gelijktijdig geopereerd en alles is echt fantastisch verlopen. Het is nu 8 maanden geleden en er is helemaal niets meer te merken aan haar. Ze is weer helemaal haar eigen zotte overenthousiaste zelf...

Veel succes met de revalidatie van Little John. Veel beterschap voor hem.


Oh zal ook wel een serieuze revalidatie geweest zijn... maar super dat ze weer helemaal de oude is geworden!! :D

Ik heb ongeveer dezelfde dierenarts als jou zo te horen.
Vandaag heeft de dierenkliniek gebeld om te horen hoe het is geweest vandaag, vind ik ook zeer positief!

Er is een lijst voor broodfokkers maar spijtig genoeg kunnen we niets meer doen dan mensen er inderdaad attent op te maken.

Dank je wel, hij is veel te enthousiast (rottweiler trekje denk ik). dat de 6 weken maar snel om zijn dat hij weer vrij kan rond rennen :D
Rottweiler-tiff
rotty pup
rotty pup
 
Berichten: 27
Geregistreerd: 13 Jun 2016, 21:17
aantal honden: 2

Volgende

Terug naar Medisch



Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast